Droniada Future Forum by Łukasiewicz – Instytut Lotnictwa · Różne oblicza dronów · wywiad 2

Dron nad torowiskiem, czyli prywatna pasja, która stała się narzędziem spółki

Budowa i utrzymanie linii tramwajowych w Warszawie

Data: 29 października 2026Wywiad przeprowadził: Sławomir Kosieliński

Mieszko Bysikiewicz i Sławomir Kosieliński podczas wywiadu na scenie Droniada Future Forum by Łukasiewicz – Instytut Lotnictwa
Mieszko Bysikiewicz i Sławomir Kosieliński na scenie Droniada Future Forum by Łukasiewicz – Instytut Lotnictwa, 29 października 2026. Fot. Fundacja Instytut Mikromakro
Mieszko Bysikiewicz
Mieszko BysikiewiczRozmówca · ekspert ds. bezzałogowych statków powietrznych, Tramwaje Warszawskie sp. z o.o.
Sławomir Kosieliński
Sławomir KosielińskiProwadzący wywiad · Fundacja Instytut Mikromakro

W Tramwajach Warszawskich dron zaczął latać z inicjatywy jednego pracownika, który przyniósł do firmy własny sprzęt. Dziś towarzyszy kolejnym inwestycjom tramwajowym od przygotowania, przez nadzór nad budową, po odbiory, wspiera szkolenia motorniczych i inżynierię ruchu, spółka zaś szkoli czterdziestu własnych pilotów. O tej drodze opowiadał Mieszko Bysikiewicz, ekspert ds. bezzałogowych statków powietrznych w Tramwajach Warszawskich.

Drugim gościem bloku wywiadów Różne oblicza dronów podczas Droniada Future Forum by Łukasiewicz – Instytut Lotnictwa był Mieszko Bysikiewicz, który w spółce Tramwaje Warszawskie odpowiada za zdjęcia i filmy z drona, w tym za dokumentację kluczowych budów linii tramwajowych. Rozmowę przeprowadził Sławomir Kosieliński, prezes zarządu Fundacji Instytut Mikromakro. Na zakończenie pytania zadała także moderatorka sesji Joanna Wieczorek, ekspertka prawa lotniczego z NASK.

Z kabiny motorniczego do nieba

Sławomir Kosieliński: Swoją drogę zawodową w spółce zaczynałeś jako motorniczy. Jak to jest prowadzić tramwaj po Warszawie i ile właściwie waży taka maszyna?

Mieszko Bysikiewicz: To doświadczenie, którego nie da się porównać z niczym innym, trudno mi więc wytłumaczyć, jak to jest. W zależności od typu wagonu i od tego, czy jest wypełniony pasażerami, tramwaj waży od 30 do 50 ton. Nie ma też kierownicy, skręcają za nas tory. Za sterami tramwaju spędziłem siedem lat.

Sławomir Kosieliński: Skąd w takim razie wzięły się w Tramwajach Warszawskich drony? Kto kogo musiał przekonać?

Mieszko Bysikiewicz: Zwykle jest tak, że pojawia się potrzeba i szuka się rozwiązania. W tym przypadku było odwrotnie. Przyszedłem do Tramwajów Warszawskich z własnym, prywatnym dronem i jeszcze nie do końca wiedziałem, co chcę z nim zrobić, widziałem w tym jednak ogromny potencjał. Pracowałem już wtedy w nadzorze ruchu, który prowadzi między innymi kontrole bezpieczeństwa ruchu drogowego, i uznałem, że dron będzie idealnym narzędziem do takich zadań.

Sławomir Kosieliński: Zbudowałeś w spółce pozycję eksperta od bezzałogowych statków powietrznych. Z tego, co wiem, twoje materiały trafiają już poza spółkę, choćby do Biura Geodezji i Katastru Urzędu m.st. Warszawy. Jak zaczynałeś i kiedy praca z dronem zaczęła przynosić efekty?

Mieszko Bysikiewicz: Zaczynaliśmy od prostych rzeczy. Pamiętam, że budowaliśmy wtedy trasę tramwajową na Tarchomin, dron zaś po prostu pokazał tę budowę z góry. Była to perspektywa niedostępna dla większości pracowników firmy. Dopiero gdy zobaczyli możliwości drona i przygotowane przeze mnie materiały, pojawiły się pytania, czy możemy zrobić jeszcze to albo coś innego. Dron okazał się bardzo potrzebny. Zaczęliśmy szukać w spółce działów, które mogłyby wykorzystać go w swojej pracy, i tak rozpoczęła się stała współpraca z działami przygotowującymi inwestycje. Cała budowa tramwaju do Wilanowa przebiegała pod okiem drona: od przygotowania, przez wykonawstwo i nadzór inwestorski, po odbiory i bieżącą kontrolę.

Przepisy da się pokonać

Sławomir Kosieliński: Tramwaje Warszawskie nie mają statusu operatora infrastruktury krytycznej, choć z perspektywy wielkiego miasta zablokowanie linii tramwajowej to poważny problem. Jak dziś wygląda latanie nad miastem z punktu widzenia prawa lotniczego? Zaczynasz misję rano albo w ciągu dnia i co się wtedy dzieje?

Mieszko Bysikiewicz: Powiem tak: tramwajem jeździ się łatwiej. Nie jest jednak tak, że latać się nie da. Jest to oczywiście utrudnione. Jak wspominał już Jacek Turek, po wygaszeniu krajowych scenariuszy standardowych (NSTS) sprawa stała się bardziej problematyczna. Na szczęście dzięki wsparciu Urzędu Lotnictwa Cywilnego (ULC) i Polskiej Agencji Żeglugi Powietrznej (PAŻP), którym chciałbym w tym miejscu podziękować, jako spółka miejska jesteśmy w stanie praktycznie bez większych problemów wykonywać nasze loty. To kwestia dokumentacji, spotkań i uzgodnień, nie jest to jednak bariera nie do pokonania. Mimo zmiany przepisów i mimo że wcześniej było łatwiej, nadal da się latać.

Sławomir Kosieliński: Wspomniałem o Biurze Geodezji i Katastru. Jak wygląda wymiana i ochrona danych, które pozyskujecie z powietrza nad stolicą?

Mieszko Bysikiewicz: Miasto stołeczne Warszawa kładzie bardzo duży nacisk na ochronę tych danych. Choć nie jesteśmy operatorem infrastruktury krytycznej, chronimy je starannie i traktujemy jako dane wrażliwe. Dzielimy się tylko tymi informacjami, którymi możemy. Miasto oczywiście otrzymuje od nas materiały, wszystko odbywa się jednak w ramach uzgodnień i nie każde biuro, które o nie wystąpi, je dostaje. Współpraca z urzędem jest więc ścisła i kontrolowana, oparta na odpowiednich porozumieniach.

Czterdziestu pilotów w spółce

Sławomir Kosieliński: Warszawa buduje kolejne linie tramwajowe. Wcześniej ustaliliśmy, że spółka nie wyobraża sobie już pracy bez dronów. Jak w takim razie jeden człowiek ma ogarnąć pozyskiwanie danych na tylu budowach naraz?

Mieszko Bysikiewicz: Jest ciężko, ponieważ, jak pewnie Państwo wiedzą, inwestycji w Warszawie jest sporo. Zakończyliśmy budowę tramwaju do Wilanowa, co nie oznacza, że dron przestał tam latać i nadzorować prace, to wciąż trwa. Budujemy tramwaj do Dworca Zachodniego, przygotowujemy się do budowy tras tramwajowych na Zieloną Białołękę i na Gocław. Naprawdę mam co robić.

Sławomir Kosieliński: Czy spółka idzie ci z pomocą? Czy będą to piloci skupieni wyłącznie na takich zadaniach, czy raczej powstanie – to moje ulubione hasło – zespół misji dronowej, w którym kilkadziesiąt osób będzie mogło od czasu do czasu sięgnąć po drona i polecieć?

Mieszko Bysikiewicz: Kierunek jest jeden: rozwój, stworzenie zespołu, przeszkolenie własnych pilotów i podział pracy. Dokładnie tak, jak mówisz. Jesteśmy już w trakcie szkolenia czterdziestu pilotów w spółce oraz zakupu kolejnych dronów. To się już dzieje i myślę, że jeśli spotkamy się niedługo, będę mógł pochwalić się efektami tej pracy.

Zajezdnia pod okiem drona

Joanna Wieczorek (NASK): Gratuluję sukcesów. Czy może się pan pochwalić statystykami? PKP Cargo podaje na przykład, że od kiedy monitoruje swoje składy dronami, liczba kradzieży ładunków spadła na Śląsku o 30 procent, na Mazurach zaś aż o 60 procent. Czy zbieracie podobne dane i czy ma pan pomysły na kolejne zastosowania dronów w przyszłych projektach?

Mieszko Bysikiewicz: W tym roku rozpoczęliśmy testy wykorzystania drona do monitoringu naszej najnowszej zajezdni na Annopolu. To dość duży teren, więc dron sprawdza się tam idealnie jako uzupełnienie ochrony fizycznej. Testy wypadły na tyle dobrze, że uznaliśmy to za właściwe rozwiązanie dla tego typu obiektów. Na szczęście nie zmagamy się z kradzieżami, dużym zagrożeniem dla komunikacji miejskiej są natomiast dewastacje, przede wszystkim ze strony grafficiarzy, którzy dopadają tramwaje najczęściej na pętlach i po prostu je malują. Tu również planujemy monitoring z użyciem drona, choć na razie koncentrujemy się na zajezdniach.

Sławomir Kosieliński: Na koniec zapytam o motorniczych. Czy korzystają na tym, że pokazujesz im z góry, jak wygląda skrzyżowanie, skręt w prawo czy w lewo? Czy to podnosi ich kompetencje w prowadzeniu pojazdu?

Mieszko Bysikiewicz: Materiały z drona przekazujemy służbie motorniczych na przykład na potrzeby szkoleń. Pokazujemy skrzyżowania, na których często dochodzi do zdarzeń drogowych, i uczulamy na pewne sytuacje. Drona wykorzystujemy też do obserwacji niebezpiecznych miejsc. Na podstawie tych materiałów wprowadzamy zmiany w organizacji ruchu, zmieniamy oznakowanie czy planujemy remonty. Motorniczy na co dzień nie korzysta bezpośrednio z naszych nagrań, chyba że w celach szkoleniowych, korzysta jednak z efektów pracy innych biur, które na ich podstawie działają.

Sławomir Kosieliński: Podsumowując: dron stał się w Tramwajach Warszawskich zwyczajnym narzędziem pracy. Lata, wykonuje swoje zadania, korzystają z niego wszyscy, nawet jeśli motorniczy nie zawsze wiedzą, że coś krąży nad nimi w powietrzu. Czy tak to dziś wygląda?

Mieszko Bysikiewicz: Dokładnie tak.

Rozmówca: Mieszko Bysikiewicz, ekspert ds. bezzałogowych statków powietrznych, Tramwaje Warszawskie sp. z o.o. Rozmawiali: Sławomir Kosieliński (Fundacja Instytut Mikromakro) oraz Joanna Wieczorek (NASK, moderatorka sesji).